Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

Απ' την αριστερή πλευρά - Carlos De Oliveira (1921-1981)



Από καιρό σε καιρό, η αϋπνία τρέμει με την καθαρότητα
των πραγμάτων ή του κρυστάλλου .
Τότε, απ' τα δυο το ένα:
Οι τεντωμένες χορδές της ανυπόφορης άρπας της σπάνε
ή δε σπάνε.
Στη δεύτερη περίπτωση, ο άνθρωπος που δεν κοιμάται, σκέπτεται:
"Το καλύτερο είναι να γυρίσω από την αριστερή πλευρά και
έτσι, μετατοπίζοντας όλο το βάρος του αίματος στο μισό
το πιο φθαρμένο του σώματός μου, να συντρίψω την καρδιά.


3 σχόλια:

Poet είπε...

Α, μπα. Το ποίημα φανερώνει ότι η καρδιά είναι ότι το πιο άφθαρτο όργανο στο σώμα του ποιητή. Του χαμένου ποιητή, του ποιητή που ανάρτησε το ποίημα και, ίσως, του δικού μου. Ίσως όλων των γνήσιων ποιητών. Βαριά τραυματισμένη αλλά άφθαρτη.

Χρήστος Ζάχος είπε...

Γεια σου Τόλη!
Το ποίημα το πέτυχα σε μια ανθολογία Πορτογαλικής ποίησης και διαβάζοντάς το, αμέσως αισθάνθηκα να μου μιλάει στη καρδιά, είδα τον εαυτό μου μέσα. Έτσι αποφάσισα να το δημοσιεύσω κι εδώ.
Να είσαι καλά για το ωραίο σχόλιο.
Την καλησπέρα μου.

Polly Kourepi είπε...

Καθε ανθρωπου που εχει μεσα του μια σταλα ελπιδας η καρδια μενει αφθαρτη αφου ζει αλλωστε